
Varkens praten met elkaar door tientallen verschillende knorgeluiden. Deze geluiden hebben elk een eigen betekenis. Hier kun je lezen en horen welke geluiden een varken allemaal kan maken. Want varkens hebben dus een eigen taal.
Normale knor: Dit geluid duurt minder dan een halve seconde en wordt gemaakt wanneer een varken aan het wroeten is of als reactie op een bekend geluid.
Korte knor: Deze korte knor maakt een varken als het opgewonden is of iets aan het verkennen is.
Korte knorren, snel achter elkaar: Als het geluid zachtjes gemaakt wordt, wordt het als begroeting gebruikt. Als een varken zich bedreigd voelt, klinkt het harder.
Blaffen: Dit geluid wordt gemaakt door een dier dat de baas is als een dier dat niet de baas is hem stoort.
Scherpe, luide knor: Een varken dat de baas is maakt dit geluid om te dreigen naar een ander varken.
Lange knor: Dit varkens geluid kan meer dan 1 seconde duren en wordt gebruikt om contact met andere varkens te houden, vooral wanneer het varken tevreden is.
Piepen: Een soort gil wordt gemaakt als het varken opgewonden is.
Zachte, langgerekte knor: Dit geluid maakt een zeug (een vrouwelijk varken) wanneer ze verlangt naar het paren met een mannelijk varken. In de varkenshouderij noemen ze dit dat een zeug berig is en dat ze gedekt wil worden.
Gillen: Dit geluid wordt gemaakt wanneer een varken pijn heeft.
Korte knorren achter elkaar: Dit geluid wordt gebruikt wanneer een dier teruggezet wordt bij andere dieren nadat hij even gescheiden was.
Met dank aan dierenwelzijnslessen.nl